Over zuurdesem, stofzuigen en echte tijd voor jezelf
- 2 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
Ken je dat? Je gaat van de ene afspraak naar de andere, je hoofd zit vol met lijstjes en ongemerkt kruipt de spanning in je schouders. Ik negeer dat zelf vaak veel te lang. Ik schiet dan volledig in mijn gedachten en vergeet eigenlijk dat ik ook nog een lijf heb.
Voor mij is tijd voor mezelf dan de enige rem die werkt: en dat is meestal niet eens zo ingewikkeld.
Soms zit het in zoiets simpels als mijn zuurdesem. Dat proces laat zich niet dwingen: de zuurdesem starter in leven houden, het deeg kneden, het vormen van het brood en het kiezen van het meel of de zaden die ik toevoeg. Mijn aandacht gaat dan volledig naar dat deeg. Of ik pak de stofzuiger en begin het huis aan kant te maken. Het klinkt misschien gek, maar terwijl ik de rommel om me heen opruim, lijkt het wel of mijn innerlijke wereld ook wordt opgeruimd. Het geeft letterlijk lucht, een soort opruimen van mijn eigen energie.
De zachtheid opzoeken
Wanneer ik die rust pak, of dat nu in de keuken is of tijdens een wandeling in het bos, gebeurt er iets in mijn lichaam. De spanning die ik de hele dag heb genegeerd, krijgt de ruimte om te verzachten. Ik word me weer bewust van de energie in en om me heen. Ik ben er weer 'bij' en voel me meer verbonden met mijn eigen lijf.
Uitreiken of vluchten?
Ik zoek die tijd voor mezelf vaak alleen op, maar soms voel ik de behoefte om anderen op te zoeken. Daar zit wel een addertje onder het gras: soms is dat uitreiken naar anderen een fijne inspiratiebron die me voedt, maar soms is het ook gewoon een vlucht om maar niet alleen te hoeven zijn met mijn eigen gedachten. De kunst is om te voelen wat ik op dat moment écht nodig heb.
Minder 'moeten', meer 'zijn'
Zodra ik vertraag, verandert de stem in mijn hoofd. Die lijstjes met dingen die zo vreselijk belangrijk leken, worden ineens een stuk stiller. De verlangens van mijn hoofd maken plaats voor een simpel soort 'aanwezig zijn'. Niet te ingewikkeld, niet te spiritueel: gewoon weer even voelen dat ik er ben, zonder dat ik direct iets moet presteren.
Het is die zachtheid die ik mezelf gun: even de ruis eraf, zodat er weer ruimte komt voor wat er echt toe doet.
Gun jij jezelf ook die vertraging?
Herken je het verlangen naar die zachtheid en wil je de ruis van alledag echt even achter je laten? In mei organiseren we het Dru Yoga Weekendretraite: Tijd voor mij. Een heel weekend lang hoef je even helemaal niets, behalve er te zijn. We gaan samen aan de slag met yoga, ontspanning en diepe rust, zodat die spanning in je lijf eindelijk de ruimte krijgt om te verzachten.
Het is een cadeau aan jezelf: een moment om weer echt contact te maken met je eigen energie.
Lijkt het je fijn om hierbij te zijn? Je bent meer dan welkom.
